in the pocket of my jeans are only coins and broken dreams
Search

Botox & lip fillers | mijn ervaring

Om het nieuwe jaar goed te starten: een blogpost over spuiten in je gezicht! Uiteraard wensen mijn onbeweeglijk gezicht en ikzelf iedereen een intens 2018 vol liefde, geluk en onvergetelijke ervaringen toe. En niet te vergeten: een goede gezondheid, want da’s het begin van alles.

Toen ik overwoog om lip fillers te nemen, vond ik weinig info op Belgische websites. Nederlandse blogs schrijven zonder gêne over lip fillers, maar op Belgische blogs bleef het verrassend stil. Zijn wij allemaal tevreden met ons uiterlijk? Of durven we niet luidop te zeggen dat ons gezicht niet meer ‘au naturel’ is? Of ben ik alleen maar paranoïde, en is het toeval?

Hoe dan ook: ik vond het niet eenvoudig om een lip filler-toediener in mijn regio te vinden. Ik wou per se een plastisch chirurg die gespecialiseerd is in injectables, want eigenlijk mag elke dokter injecties toedienen. En ik weet niet hoe groot jouw vertrouwen in je huisdokter is, maar ik wil niet dat mijn huisdokter aan mijn lippen komt. Ik wou ook een vrouw (ik dacht: die zal beter begrijpen wat ik wil) en een jonge dokter (want ik denk dat zij het best op de hoogte zijn van de nieuwste weetjes in dokter-land).

Op de koop toe vind je veel verplegers/verpleegsters, zogenoemde huidtherapeuten en zelfs schoonheidsspecialistes die lip fillers toedienen. Ik kan geen oordeel over hen vellen, maar ik denk niet dat hun kennis over de menselijke anatomie even uitgebreid is als die van een dokter. Je zou denken: “je pakt een spuit en je spuit waar je het nodig hebt”, maar het is veel ingewikkelder dan dat.

Opeens zag ik het licht, en dacht ik: waarom bezoek ik geen plastisch chirurg in mijn plaatselijk ziekenhuis? En hoera: in AZ Groeninge Kortrijk vond ik een jonge vrouw, dr. Britt Coleblunders, die aan al mijn voorwaarden voldeed. Op de website staat bij haar aandachtsgebieden ‘aangezichtsverjonging’ (bij de andere plastische chirurgen in AZ Groeninge vond ik dit niet terug) én ze heeft gestudeerd aan de universiteit van Yale.

Met bibberende vingers schreef ik een mailtje naar het medisch secretariaat om een afspraak te boeken. Ik wist helemaal niet hoe lang haar wachtrijen waren, maar dit viel goed mee: ik kon een afspraak maken binnen de twee weken.

En dan moest ik ook die andere awkward vraag stellen: hoeveel kost het, en kan ik ter plekke Bancontact-en. Niet geconventioneerde artsen mogen vragen wat ze willen (meer info vind je terug op de website van je mutualiteit ) en ingrepen zoals ‘aangezichtsverjonging’ worden uiteraard niet terugbetaald.

Het antwoord was: nee, er is geen Bancontact, en ja, breng maar veel geld mee, want een spuit kost 450.00 euro.

Op het internet had ik al goedkopere prijzen zien passeren, maar ik geloof dat je ook voor de expertise betaalt. Daarom betaal ik liever 450.00 euro bij een plastisch chirurge die aan Yale gestudeerd heeft, dan 250.00 euro aan een schoonheidsspecialiste die in haar eigen huis spuiten zet.

Iedereen die vooraf wist wat ik ging doen, verklaarde me zot. De “ge gaat eruit zien als Jacky Lafon, ist da wa ge wilt?” – opmerking heb ik meer dan één keer gehoord.

Daar hebben we ons Jacky weer

Maar ik dacht: ik ben een zelfstandige vrouw en ik maak wijze keuzes. Dus hop met de geit, en vooraleer ik het wist, stond ik aan het AZ en mocht ik haar praktijk betreden.

Serieus, ik dacht nooit over dit onderwerp te schrijven, dus ik heb geen enkele relevante foto. Dus daarom bij deze: een foto van het nieuwe AZ Groeninge © Phidbruy

Dr. Britt Coleblunders nam uitgebreid de tijd om te luisteren naar mijn wensen. Plastisch chirurgen hebben de onnatuurlijke gave om elk minuscuul detail op je gezicht op te merken, dus ze begreep onmiddellijk wat ik wou. Mijn onderlip is kleiner dan mijn bovenste, dus dat wou ik corrigeren. En mijn bovenlip is langs de linkerkant ook voller dan langs de andere kant, dus daar moest ook iets aan gedaan worden. Ik ben ook niet tevreden met mijn pout: in het midden hebben mijn lippen veel vulling, maar langs de buitenkant zijn ze goed als plat. En dan nog één eis: ik moest een duidelijke liplijn krijgen.

Voor de lip fillers. Waar is die liplijn? Oh ja, ik heb er geen.

Ze nam een facechart erbij (best wel grappig, want ze lijken heel hard op de facecharts van MAC), en zette kruisjes waar ze lip filler zou injecteren. In haar praktijk gebruikt ze Juvederm, waarschijnlijk de bekendste vorm van hyaluronzuur die in lippen wordt gebruikt.

Aangezien ik daar dan toch zat, vroeg ik advies over mijn ogen. Mijn rechteroog hangt meer door dan mijn linker, en ik heb al een jaar last van een tranend rechteroog. Volgens mijn huisarts zijn mijn treurwilgen van wimpers de oorzaak. Door mijn hangend rechter-ooglid irriteren mijn wimpers mijn oogbol. Kort samengevat: het zal er alleen maar erger op worden. Leve monolids!

Volgens de plastisch chirurg is het nog te vroeg voor een ooglidcorrectie, maar ikzelf vroeg of Botox oplossing kon bieden. Ze zei van wel, aangezien we spieren in ons voorhoofd hebben die onze wenkbrauwen naar beneden duwen en spieren die ze omhoog trekken. Ik vroeg hoeveel een spuitje kost, zij zei 250.00 euro, en ik zei: we gaan ervoor.

Voor de rest heb ik blijkbaar nog geen behoefte aan Botox (oef). Ik heb nog geen uitgesproken rimpels, kraaienpootjes … Toen vroeg ik ook de vraag die ik me al jaren afvraag: moet je preventief Botox gebruiken? Het antwoord: als je de eerste rimpels ziet verschijnen, kan je best Botox gebruiken. Als je te lang wacht, kunnen ze de rimpels niet meer helemaal wegkrijgen met Botox en moeten ze filler gebruiken om de rimpels op te vullen. Maar om Botox te gebruiken vanaf je 21ste: da’s niet nodig. Ik ben 30, en ze zei dat ik het ook nog niet nodig had.

Foto-gewijs mijn oog links op de foto hangt al mijn hele leven meer naar beneden.

En toen mocht ik op haar bank gaan liggen. Ze desinfecteerde de huid (tip: draag geen make-up), en legde een ice pack op mijn voorhoofd en op mijn lippen. Paniek in de keet, want op ’t internet had ik gelezen dat iedereen verdovende zalf, zoals Emla, kreeg. Ik wil ook zalf! De dokter stelde me gerust en zei dat ik geen zalf nodig had, het ijs zou mijn huid voldoende verdoven (euh, toch niet). In Juvederm zit ook een pijnstiller, dus na een paar spuitjes voel je sowieso al minder pijn (euh, toch ook niet).

Ze deed eerst de Botox. Ik mocht geen Botox in mijn voorhoofd krijgen, het moest tussen en rond mijn wenkbrauwen. Dat zijn de spieren die je oogleden omhoog trekken. Ik kreeg ongeveer 20 prikjes (elke keer vooraf aangekondigd met de boodschap: “prikje”) en ik was klaar.

Ik kwam onlangs deze foto van mezelf tegen, en zelfs hier zie je al dat mijn rechteroog meer hangt.

Dan volgden de lippen. Da’s iets anders. Het voelde aan als 1.000.000 prikjes, maar het waren er maar 50, denk ik. In het vlezige stuk doet het minder pijn, in de liplijn en in de mondhoeken het meest. De prik doet pijn, maar wanneer de vloeistof in je lip gaat, doet het nog meer pijn. En hoe voelt het: als een spuit die in je lippen gaat, in plaats van in je arm. Fijn is het niet, maar het is allesbehalve de ergste pijn aller tijden.

De dokter wou mijn lippen zo natuurlijk mogelijk houden (dju, misschien moest ik toch naar een man geweest zijn), en injecteerde maar een halve spuit. Als ik binnen de 14 dagen mijn lippen wou bijwerken of toch nog groter wou, mocht ik steeds terugkeren. Het duurt namelijk een week of twee vooraleer hyaluronzuur in je lippen gesetteld is. Dan pas zie je het definitieve resultaat.

Ze kon ook al voorspellen dat ik geen kneuzingen op mijn lippen zou krijgen, want ze had geen bloedvat geraakt. En toen dacht ik: da’s de reden waarom ik hier goed zit!

Ik had een klein bolletje in mijn onderste lip. Niets om je zorgen over te maken, maar daarna heeft ze het bolletje professioneel uit mijn lip gemasseerd. Mocht je zelf met een bolletje zitten: masseren tussen duim en wijsvinger is de boodschap.

Prachtige iPhone-kwaliteit. En ja, het was toen een hittegolf. Dit was het resultaat na een halve spuit.

Eenmaal thuis was ik voorbereid op de ergste pijnen. Ik had een lading Dafalgan in de kast staan en twintig ice packs in de diepvries liggen. Uiteindelijk had ik er niets van nodig. Kneuzingen heb ik inderdaad niet gekregen. Die enorm opgezwollen lippen ook niet (ze waren een beetje gezwollen, ik had precies de Kylie Jenner look). Mijn lippen waren gevoelig, maar dat verdween binnen de eerste uren. Eigenlijk kon ik dit vooraf weten: toen mijn wijsheidstanden getrokken werden, had ik allesbehalve hamster-kaakjes en bij tattoos ervaar ik de minste pijn, verlies ik amper bloed en zwelt mijn huid nooit op. Ik ben een voorbeeldige patiënt

Maar toen kreeg ik dat ‘ik wil nog grotere lippen’-stemmetje in mijn hoofd. Ik wist dat het niet veel pijn deed, dat er nog een halve spuit op mij lag te wachten en dat mijn plastisch chirurg een krak in haar vak is. Dus ik maakte een nieuwe afspraak, en liet de rest in mijn lippen spuiten. Die keer kreeg ik zelfs geen ice pack, en ik kan u zeggen: een ice pack helpt toch wel een beetje.

Onmiddellijk na de tweede sessie

Ik heb mijn spuitjes in augustus laten zetten. Botox is uitgewerkt na 4 tot 6 maanden, Juvederm na 6 tot 8 maanden. Ik zie dat mijn Botox bijna helemaal uitgewerkt is (droopy eyelid en zo), maar mijn lippen zien er nog prima uit. Mijn onderlip ziet er nog het best uit, mijn bovenlip is niet meer helemaal symmetrisch.

Zou ik het opnieuw doen? Met Botox zal ik nog eventjes wachten, totdat ik echt rimpels krijg. De wenkbrauw-lift was net niet genoeg, en mijn oog bleef tranen.

Foto van gisteren = 26/12/2017

Lip fillers daarentegen: ik weet het nog niet. Ik vind het fantastisch dat één spuitje al mijn problemen kan oplossen (dat zeggen heroïne-verslaafden waarschijnlijk ook). Ik kan mijn lippen in één minuut met potlood omlijnen en invullen. Ik hoef niets van correcties meer te doen. Anderzijds: ik heb de vaardigheden om mijn lipvorm bij te werken, dus heb ik dan eigenlijk lip fillers nodig? Ik ben altijd tevreden geweest met mijn natuurlijke “vulling”, ik wou vooral de vorm veranderen. Lippotlood versus lip filler: ik moet er nog eventjes over nadenken.

Vragen, opmerkingen, een weetje-van-de-dag: zoals steeds zijn ze welkom in de comments!

3 Comments
  1. Fleur

    02/01/2018 13:58

    Hoe ironisch dat je je gezicht moet toevertrouwen aan een chirurge met ‘blunders’ in haar naam…

  2. Sonia Lejeune

    02/01/2018 16:17

    Jasmijn,je hebt géén lipfillers nodig,je hebt dikke lippen van jezelf!het zit weer tussen je oren hé meisje!
    Hahaha,ja natuurlijk zitten je lippen tussen je oren,maar je begrijpt me wel!en zoals je zelf zegt,je hebt de vaardigheid om je lippen mooi in te vullen,niet meer doen zou ik zeggen!

Leave a Comment

CommentLuv badge